سلام ګل انار

دېشب به خېالت تاصبح بودم بېدار

سلام ګل انار

بازموج زندتهې درکله های بېکار

سلام ګل انار

درکوچه ی دلبربازشګفته صنوبر

بنشفه سربه زانواندوه داردزشرر

که باز صاېقه اېنجا نه شکند درودېوار

سلام ګل انار

ساقې مېنا شکسته سربه صحرا نهاده

شکوه داردزاېنها که انجا تنها نشته

عقده درګلوېش ؛حاکم شده چون خار

سلام ګل انار

چشمی مادرامروزرنګ ېې توګرفته

بازېتېم چهارساله لبش به نان رسېده

زلفش پرېشان است زعروس بېمار

سلام ګل انار

ما ېم ولبې جوېې با آشک تربناک

باخودګفتګوېې زاندېشه ی ناپاک

غرقېم ونه دانېم که چېست اېن اسرار

سلام ګل انار

خمخانه ی غم ګشته دل ېادصنم رفته

آهوهوس چرا زېرتېغ ستم رفته

هرکس زګناه خود لب مې ګذدهزاربار

سلام ګل انار

ېک ګنج سخن داردازقول کهن دارد

اېن بلبل غزلخوان فرېاد ګلشن دارد

آشېانه ی عنقا بلند است سرچنار

سلام ګل انار

دانم که چرا سرخی رنګ تورنګ دل است

درقصه ی ما توېې خاموش زتوساحل است

نالان را بګوکم کن حرف وکناېه بسېار

سلام ګل انار

صاحبزاده نالان